काजवा

रात्रीच्या गर्द अंधारात, एकटाच स्वछंद मनाने फिरणारा आणि क्षणिक आयुष्य सुखाने जगणारा....तो एकमेव






बोम्मारिल्लू



काल एक ब्लॉग वाचताना ह्या सिनेमाचा उल्लेखा मध्येचा आला आणि काही टाइंपयास नव्हता म्हणून माझ्या अण्णा (साउत इंडियन हो) मित्राला विचारले की बाबा हा पिक्चर कसा असावा .

तर तो म्हणाला मी बघितला नाही पण लोक म्हणतात चांगला पिक्चर आहे .

मी ठरवले की बघून बघुया ...कसा आहे तो ते .... म्हणून मग गूगले वर गेलो आणि youtube सर्च केले.

आत्ता पिक्चर तर अण्णा ...मग मला त्यातले काही कळणार नाही म्हणून मग इंग्लीश सबटाइटल असलेला सीक्वेन्स सेलेक्ट केला.
सिनेमाची सुरूवात फार सुंदर आहे ... लहान मुलगा वाळूत चालत असतो ...त्याचे बाबा त्याला आधार देण्यासाठी आणि त्याचे पहिले पाउल नीट पडण्यासाठी मदत करत असतात .
पण हे पहिले पाउल किती ठिकाणी आणि किती वेळा त्यांनी सावरावे ह्याला प्रत्येक बाबांनी ठरवायला हवे आणि मुलाला कसे वाढवावे हे फार सुंदर रित्या सांगितले आहे .

सिनेमाचा नायक सिद्धार्थ ....सिदूच्या भूमिकेत शिरून इतक्या बारकाईने वयात आलेल्या मुलाची अवस्था इतक्या सुंदररित्या साकारून दाखवतो की ते खारोखार समोर घडत असावे आणि आपण त्यांच्यातल्या पैकी एक आहोत असे भासावे .


सिद्धू मूळचा सुखवस्तू घरातला आणि एकत्र कुटुंबातला ..... एकत्र कुटुंब म्हणजे हल्ली जे मुंबईत वाढते तसे ... आजी आजोबांचे नाही .... आणि नायिकेच्या भूमिकेत आहे गेनेलिना ( हसिनी म्हणून.... हो तीच जाणे तू या जेणे ना मधली नायिका .....अहो नाही आठवली ....... मुलाला विचारा की पापू कॅन नॉट डॅन्स साला जरा सर्च करून दे )



सगळा पिक्चर फिरतो ते घरचा मुख्य करतापुरूष आणि वडील या नात्याने बाबांनी मुलांसाठी घेतलेले कष्ट आणि मुलांची काळजी करता करता त्या मुलांवर घातलेली बंधने ह्या भोवती. मुलगा वायताता आला की किंवा वाढताना ही त्याला त्याची एक चोइस असावी आणि ती त्या मुलाच्या बापणे जपावी हीच एक अपेक्षा आहे सिनेमाची ...जर ती जपली नाही तर कसे होते ते ह्या पिक्चर मध्ये सुंदररित्या मांडले आहे .

नायिकेचा नायकाच्या जीवनात प्रवेश झल्यावर त्याला ते प्रकर्षाने जाणवते आणि मग त्याची झॅलेली घुसमट .... हे आहे बोम्मारिल्लू.
बोम्मारिल्लू चा तेलुगू मध्ये अर्थ आहे की स्वप्नतले घर किंवा इंग्लीश मध्ये सांगायचे तर टॉय हाउस ...असे घर की जे आपण स्वप्नात पहावे आणि ते सत्यत उतरायचा प्रयातना करावा.

पिक्चर बद्दल अजुन सांगत नाही कारण की सिनेमाचा गाभा सांगितला तर पिक्चर बघण्याची उत्कताता निघून जाईल .... तसा मी देखील हा पिक्चर फार उशिरा पहीला असे महनावे लागेल ...कारण पिकुत्रे रिलीस झला आहे २००६ साली आणि मी बघत आहे २००९ च्या डिसेंबर महिन्यात ......म्हणजे मी तब्बल 3 वर्ष साधारण पाठीमागे आहे ...

असो कधीही ना बघण्यापेक्षा एक बरे आहे की बघून झले आणि नंतर अजुन उशीर झला असे म्हणायला नको ....

तुम्हीही बघा आणि जर का ह्या ब्लॉग ने तो बघून तुमचा वेळ सफल झला असे वाटले तर मग मला आभरची नोंद ठेवा म्हणजे तुमच्या साठी अजुन काही पिक्चरचे विश्लेषण( जास्त मराठी झले नाही .....एक डम जड असे .... सोप्या मराठीत त्याला रिव्यू म्हणतात) लिहीत जाईन ..